Een kinesitherapeut dient ervoor te zorgen dat iemand die beperkt is (geraakt) in zijn functioneren via het gebruik van beweging en een gamma van fysische (warmte, koude, elektrische stromen, etc) en technische middelen (terug) optimaal werkt. Beperkingen kunnen veroorzaakt worden door gekwetste spieren, verstijfde gewrichten, letsels aan zenuwen, hart, longen en/of mentale problemen en zoveel andere mogelijke (combinaties van) factoren. Het vakdomein is in de laatste twintig jaar zodanig gegroeid en ontwikkeld dat kinesitherapie op dit moment zonder enige twijfel is geëvolueerd tot een essentiële steunpilaar in de revalidatie. Evolutie staat echter meestal voor complexer worden. En dat is in de kinesitherapie niet anders. Het oubollige beeld van de "masseur" is verleden tijd.

Osteopathie zal door middel van manuele technieken de bewegingsbeperking(en) in het lichaam als ook de oorzaak van de bewegingsbeperkingen opsporen en behandelen. Dit om het zelfgenezend vermogen van het lichaam te stimuleren waardoor het lichaam opnieuw in staat is om zichzelf te herstellen. Dit autoregulerend mechanisme kan enkel gestimuleerd worden wanneer de patiënt op een juiste manier behandeld wordt.

Bij osteopathie gaat het hem om het voelen naar de beweeglijkheid van weefsels (dus ook organen) en botten. Hoewel de wervelkolom en het bekken een centrale plaats in de behandeling innemen, worden ook organen, schedel, spieren, bloedvaten en het zenuwstelsel bij de behandeling betrokken.

De osteopaat verliest "het menselijk aspect" niet uit het oog en zal dus bij iedere behandeling rekening houden met de fysische, emotionele en psychische blokkades. De aanpak van de behandeling kan variëren van heel subtiel tot vrij stevig, waarbij het menselijk lichaam altijd wordt gerespecteerd!

Ook na een keizersnede kunnen klachten ontstaan met als oorzaak bijvoorbeeld een verkeerde ligging of doordat er rondom de baby te weinig vruchtwater aanwezig was om in te bewegen.

Naast de geboortetrauma’s spelen ook andere aspecten een rol bij het ontstaan en onderhouden van deze klachten zoals de lichamelijke en emotionele situatie van de moeder tijdens en na de zwangerschap.

Hieronder volgt een summiere opsomming van klachten die bij baby’s en bij kinderen op latere leeftijd kunnen ontstaan

• Veel huilen, slaapproblemen, oververmoeidheid.
• Vormveranderingen van de schedel.
• Scheefstand van het hoofd en/of romp, overstrekken.
• Voorkeursrotatie.
• Voedingsproblemen, reflux, hik, darmklachten (diarree of obstipatie).
• Niet graag op de buik of rug willen liggen.
• Achterstand in de motorische ontwikkeling.
• Groeiachterstand.
• Niet gelijkmatig bewegen van de romp, armen en benen.
• Problemen in andere gewrichten zoals de heup en voeten.
• Onrustige kinderen,prikkelbaarheid, driftig zijn,  ADHD, dyslexie.
• Scoliose (scheve houding van de romp).
• Chronische oorontstekingen.
• Slaapproblemen.
• Hoofd- en buikpijn.
• Ontwikkelingsproblemen, evenwichtsproblemen, vaak vallen.
• Concentratie- of leerproblemen, gedragsveranderingen.

Wat houdt de behandeling in?

Het kind wordt nauwkeurig geobserveerd. Is het kind actief, hoe beweegt het, is er een goede grip van de handen, hoe krachtig is het huilen, etc.. Het lichaam wordt eerst als een geheel benaderd om dan de afzonderlijke delen te doorgronden. De osteopaat zal de verschillende structuren zoals de schedelbeenderen, de nek, de rug, het bekken, de buik en eventueel de gewrichten heel zachtjes palperen en bewegen.

De osteopatische behandeling bestaat uit een hele waaier van zachte technieken. Er wordt nooit ‘gekraakt’ zoals sommige mensen vrezen, alles gaat via zachte bewegingen en rekkingen. De aanpak van de osteopaat blijft altijd holistisch, hij/zij ziet de mens als een geheel. Dit wil zeggen dat hij/zij niet enkel inwerkt op de klachtenregio, maar op alle structuren die met het probleem te maken hebben. Vaak bevindt de oorsprong van problemen zich ver buiten de regio van de optredende symptomen.